گفت وشنود با شنوند گان
گفتار پنجم
گفتار چهارم
گفتار سوم
گفتار دوم
گفتار یکم
   
   
فروغ اسدپور.........روشنفکران
 
موضوع روشنفکر در ایران در چند سال اخیر به موضوع پراهمیتی تبدیل شده است که تاثیر خود را روی بحثهای داخل و خارج کشور گذارده است
بر سر تعریف این مقوله، بر سر اثبات اهمیت و حضور و ماندگاری آن در جامعه کنونی ایران و یا بر سر انکار جایگاه و اهمیت آن بحثهایی درگرفته است. ارتباط تنگاتنگ این مفهوم با چپ ایران بویژه مورد بحث و بررسی و مناقشه بوده است
 

ارتباط تنگاتنگ این مفهوم با چپ ایران بویژه مورد بحث و بررسی و مناقشه بوده است . از آنجا که این مفهوم در ارتباط تنگاتنگ با چپ ایران تعریف شده است در نتیجه عده ای به انکار آن برخاسته اند و اصولا آن را پدیده ای نابهنگام و بی موقع میدانند که برازنده روزگار مدرن یا پسامدرن نیست و ضرورت وجودی آن را زیر سوال میبرند و پایان روشنفکری در ایران را به این نحو اعلام میکنند. نفس حساسیت روی این مقوله نشانگر ان است که پدیده ای به این نام هنوز موضوعیت دارد دارای اهمیت جدی است و دارد ایفای نقش میکند و طنز ماجرا آنجا است که کسانی حکم پایان روشنفکری را صادر میکنند که خود در زمره این دسته قرار میگیرند. در این راستا سلسله گفتارهایی با فروغ اسدپور داریم که او به تعریف و کارکرد و تغییرات تاریخی در مقوله روشنفکر میپردازد.

تعریف روشنفکر چیست؟
روشنفکر کیست؟
چند نوع روشنفکر داریم؟
رابطه آن با جامعه کنونی و طبقات و ساختارهای ان چیست؟
روشنفکر خاص کیست؟
منظور از هژمونی چیست؟ ضد هژمونی یعنی چه؟
چپ و روشنفکران غیرحزبی
چپ امروز و روشنفکران ایرانی

فروغ اسدپور کوشش میکند تا در 5 گفتار به این پرسش ها پاسخ گوید